انجمن علوم و مهندسی منابع آب تحقیقات منابع آب ایران 1735-2347 15 3 2019 09 23 Evaluation of renewable water resources of Urmia Lake Basin using GLEAM ارزیابی آب تجدیدپذیر حوضه آبریز دریاچه ارومیه با کمک مدل GLEAM 144 154 89125 FA مصطفی بنی طالبی دهکردی دانشجوی دکتری منابع آب / گروه آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه. حسین رضایی پروفسور/ گروه آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه. Journal Article 2019 03 11 Lake Urmia, located at northwestern of Iran, is the biggest internal lake of Iran and one of the most hyper saline lakes of the world. The area of its basin is 51876 km2 and consists of several rivers, which Zarrine Roud, Simine Roud and Aji Chay are the most important ones among them. In recent years, as a consequence of excessive water discharge from water resources, ambitious water projects and precipitation reduction, lake water level has been reduced.<br />In this research, in order to evaluate basin’s water balance, different tools like GLEAM, lake water balance and Iran water resources management company’s research have been used. Based on achieved results from GLEAM, basin’s Natural Renewable Water (NRW) for year 1394-1395 have been 5780.59 MCM; this is while more than 83% of it has been used in agriculture. The estimated Available Water based on Iran Water Resources Management Company’s research have been 3% less and also calculated Available Water based on historical data 45% more than GLEAM’s result<br />Another important note is that 1541.02 MCM of Unavailable Water (Potential Water) have been used by basin, in which, 421.4 MCM of it provided by reduction in lake’s water level and remaining 1119.62 MCM, have been provided by groundwater supplies, caused reduction in ground water level in the basin; this is while official statistics, released by Iran Water Resources Management Company (IWRMC), have reported this amount 2210.99 MCM for year 1389-1390. دریاچه ارومیه بزرگ‌ترین دریاچه داخلی و یکی از دریاچه‌های بسیار شور جهان است. مساحت حوضه آبریز آنKm2 51876 است. در سال‌های اخیر به علت برداشت بی‌رویه از منابع آب، پروژه‌های جاه‌طلبانه و کاهش بارش‌ها، تراز سطح دریاچه با افت چشمگیری روبرو شده است. یکی از عوامل مهم برای بررسی کاهش تراز دریاچه ارومیه، ارزیابی بیلان آبی حوضه آبریز آن می‌باشد که در این تحقیق، جهت ارزیابی بیلان آبی از روش‌های مختلفی مانند مدل GLEAM، بیلان آبی دریاچه و مطالعات بهنگام سازی مدیریت منابع آب ایران استفاده شده است. بر اساس نتایج به‌دست‌آمده از مدل GLEAM آب تجدید پذیر حوضه در سال آبی 1395-1394 برابرMCM 5780.59 بوده که بیش از 83% آن صرف کشاورزی شده است؛ مجموع مصارف شرب، صنعت و کشاورزی حوضه آبریز دریاچه دریاچه معادلMCM5408.97 که معادل 93.5% آب تجدید پذیر حوضه می‌باشد ؛ آب تجدید پذیر تخمین زده شده با استناد به مطالعات شرکت مدیریت منابع آب حدود 3% کمتر و این مقدار با استناد به داده‌های آماری 45% بیشتر از نتایج GLEAM محاسبه شده است. نکته حائز اهمیت دیگر این است که حوضه در سال آبی مذکورMCM 1541.02 از پتانسیل آبی خود را استفاده کرده که از این مقدار تنهاMCM 421.4 آن مربوط به افت سطح آب در دریاچه بوده وMCM 1119.62 باقیمانده از سفره‌های آب زیرزمینی تأمین شده که منجر به افت تراز آب زیرزمینی در کل حوضه شده است. این در حالی است که آمار ارائه‌شده از جانب شرکت مدیریت منابع آب، برداشت از آب‌های زیرزمینی را در سال آبی 90-89،MCM 2210.99 اعلام داشته است. https://www.iwrr.ir/article_89125_0354776302457e4f1d1c7c235ae2c136.pdf